AzarkinM (azarkinm) wrote,
AzarkinM
azarkinm

АЛЬБЕРЦІН (Гарадзенская вобласць)

Былая назва сучаснай вёскі Альберцін – Шыдлавец. Да Першай сусветнай вайны ў палацы Шыдлаўца захоўваўся архіў дзе знаходзіліся дакументы з моманту існаванне вёскі – з сярэдзіны ХV стагоддзя, калі дачка князя Пяцігорскага прынесла Шыдлавец з пасагам Юдзіліным. Пасля вёска належыла Немірам, Сапегам, Палубінскім, Бжаставіцкім. Апошнія ў 1809 годзе прадалі Шыдлавец маршалку слонімскаму Войцэху Пуслоўскаму (1762–1833), жанатаму на дачцэ кашталяна пінскага Юзэфе Друцкай-Любецкай. Войцах пачаў будаўніцтва ў Шыдлаўцы мануфактур – суконнай, меднай і папяровай.


Ад былога ўладара Пуслоўскім застаўся і стары сядзібны дом, які існаваў тут да 1833 года, пакуль Войцэх не пачаў будаўніцтва новага палаца.


Палац будуецца ў стылі класіцызму. З прыгожымі калонамі і статуямі ільвоў каля ўвахода.


Недалёка ад палаца быў пабудаваны зімовы палац, ці флігель.


У савецкія часы зімовы палац аздобілі спартовымі барэльефамі, а каля будынку паставілі помнік спартоўцу.


Пасля набыцця незалежнасці турысты перайменавалі статую ў беларускага супермена.


А віной таму стылёвы чуб спартоўца, і каляровыя густы мясцовай адміністрацыі, якая амаль кожны год перафарбоўвае статую ў новую спартовую форму.


У канцы ХІХ стагодззя каля ўязной брамы была пабудавана і стайня. Трансафрмацыю выгляда будынка можна паглядзець ніжэй. Будынак падчас вайны і ў савецкія часы быў цалкам разбураны, а вастанаўленне адбылося ў 2000-я гады па планам і фатаздымкам якія атрымалася знайсці. Пасля адкрыцця ў сценах адноўленай стайні размясціўся маладзёжны цэнтр з буфетам і пакоямі для прыезжых.


Пасля Другой сусветнай вайны з галоўнага палаца прыбралі ўсю карункавасць і стылёвасць і будынку надалі форму строгага савецкага стыля. Пастараліся так, што не кожны турыст пабачыць у гэтым будынку некалі прыгожы палац. Пасля перабудовы месцілася тут лякарня, а затым Дом культуры мясцовай картонна-папяровай фабрыкі.


Парк таксама ў савецкія часы быў засажаны на свой лад, што вядома парушыла яго планіроўку. Некаторыя дрэвы вырубаліся, некаторыя падсажваліся. І калі раней, з ганка палаца праглядаўся прыгожы выгляд на возера, то зараз ён стаіць схаваны ад вачэй турыстаў вялікімі дрэвамі.


Пры будаўніцтве плаціны на раке Ісе ў 1823 годз, было створана штучнае возера каля палаца. Якое прыцягвала ўвагу да сваіх берагоў летам і зараз натоўпы адпачываючых і жадаючых паплаваць сланімчан.

(а хто першы знойдзе русалку на гэтым фота?)

Пасля Войцэха Пуслоўскага Альберцінам валодалі – Уладзіслаў Пуслоўскі (1801–1859), жанатым на сваёй стрыечнай сястры Жэнэўеве Друцкай-Любецкай; Францыск Ксаверы Пуслоўскі (1847–1908), жанаты на Леанціне Влодэк. А апошнім уладаром палаца і мануфактур быў сын Францыска Уладзіслаў Пуслоўскі (1871–1964) жанаты на Марыі Хрысціне Пігнатэллі д'Агарон.


Існуе некалькі версій назвы вёскі. Першая, другая, трэццяя і чацвёртая распавядаюць нам, што прыгожае імя на карце з'явілася пасля трагедыі, калі адзін з сыноў Пуслоўскага загінуў, і ў яго гонар была перайменавана вёска. Часамі паданне перайначваецца і ўжо загінуў не адзін сын, а разам са сваёй дачкой. А мясцовая моладзь распавядае прыказкі, што падчас знікнення малады пан меў з сабой вялікую колькаць сямейных упрыгожванняў. Навошта маладому хлопцу з сабой мець ледзьве не ўсе сямейныя ўпрыгожванні не ведаю, але знік ён менавіта з ім, што прыдавала моладзі жаданне ў савецкія часы шукаць тут чароўны скарб. Ну і самае свежае відаць паданне, што малады пан патрапіў у яму часу, і выкінула яго кудысьці ў далёкае мінулае.


На фоне прыгодніцкіх расповядаў пра Альберта іншая інфармацыя пра паходжанне назвы вёскі выглядае вельмі сціпла, але на мой выгляд больш сапраўдна. Што вёска была перайменавана ў гонар Уладзіслава Пуслоўскага, другое імя якога было Альберт, яго сынам дзеля ўшанавання памяці бацькі.


У 1870-я гады каб замілаваць расійскага імператара Аляксандра, Пуслоўскія пераймяноўваюць вёску ў Аляксандрынс. Прыгожая назва Альберцін была вернута толькі ў 1920-я гады, калі землі знаходзіліся пад уладаннямі Польшчы. Зараз вёска ўключана ў межы Слоніма.

Абавязкова прайдзіцеся па ўзбярэжжы возера, тут проста маляўніча прытоплены старыя лодкі. Добрыя фота гарантаваны.
Tags: Бжаставіцкі, Вандроўкі, Вандроўкі Беларусь, Неміра, Палубінскі, Пуслоўскі, Сапега, Юдзілін
Subscribe

  • ПАРОМ ПАРЫЧЫ (Гомельская вобласць)

    У нашай краіне паромы хаця і з'яўляюцца непастаянным транспартным сродкам, але часам іх праца незамяняльна. Паромы для турыстаў, гэта экзотыка і…

  • КРАСНЫ БЕРАГ (Гомельская вобласць)

    Вёска Красны бераг вядома двума месцамі, якія варта наведаць кожнаму беларусу. Першае – гэта палац Козел-Паклеўскіх, які прыцягвае ўсіх сваёй…

  • КРАСНЫ БЕРАГ (Гомельская вобласць)

    Вёска Красны бераг Жлобінскага раёна ўпершыню ўзгадваецца пад 1317 годам, але толькі ўзгадваецца. Дакладны расповяд пра вёску і ўладароў пачынаецца…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 32 comments

  • ПАРОМ ПАРЫЧЫ (Гомельская вобласць)

    У нашай краіне паромы хаця і з'яўляюцца непастаянным транспартным сродкам, але часам іх праца незамяняльна. Паромы для турыстаў, гэта экзотыка і…

  • КРАСНЫ БЕРАГ (Гомельская вобласць)

    Вёска Красны бераг вядома двума месцамі, якія варта наведаць кожнаму беларусу. Першае – гэта палац Козел-Паклеўскіх, які прыцягвае ўсіх сваёй…

  • КРАСНЫ БЕРАГ (Гомельская вобласць)

    Вёска Красны бераг Жлобінскага раёна ўпершыню ўзгадваецца пад 1317 годам, але толькі ўзгадваецца. Дакладны расповяд пра вёску і ўладароў пачынаецца…