AzarkinM (azarkinm) wrote,
AzarkinM
azarkinm

КУРГАН СЛАВЫ (Мінская вобласць)

Мабыць усе ў Беларусі ведаюць, што такое Курган Славы, а з мінчукоў дык увогуле ледзьве не кожны быў на ім.

У дзяцінстве я была тут адзін раз, у годзе гэтак у 1984-м, калі ўскласці кветкі да помніка прыехаў вясельны картэж. Наступны раз я патрапіла сюды ўжо з сябрамі і сваімі дзецьмі амаль праз 20 год. І кожны раз, калі стаю наверсе, не разумею, навошта нявесце падымацца ў вясельнай сукенцы на самы верх, а пасля яшчэ і спускацца з Кургана.


Будаваць Курган Славы пачалі ўвосень 1967 года, калі ўсе ВНУ, прадпрыемствы, заводы выдзялялі працоўную сілу для насыпу зямлі. Некалькі месяцаў такой працы, і жыхары Беларусі насыпалі земляны курган вышынёй у 35 метраў.


Пазней за справу ўзяліся будаўнікі, якія ўвасобілі задумы творчага калектыву аўтараў - скульптараў А.Бембеля і А.Артымовіча, архітэктараў А.Стаховіча і Л.Міцкевіча, інжынера Б.Лапцэвіча.

Манументальная кампазіцыя вышынёй 35,6 метраў сімвалізуе сабой вызваленне Беларусі ад фашыстаў. Чатыры штыкі на кургане увасаблялі франты, якія вызвалялі Беларусь у 1944 годзе – 1-ы, 2-і, 3-і Беларускія і 1-ы Прыбалтыйскі. Штыкі ахоплівае барыльефнае кола з выявамі савецкага воіна, старога партызана, пілота, старога і маладога пехацінцаў, маладой жанчыны, матроса і танкіста. А ўнутры кола можна прачытаць вялікі мазаічны надпіс "Арміі Савецкай, Арміі Вызвольніцы – слава!".


Спачатку помнік задумваўся як манумент з трыма штыкамі ў гонар трох Беларускіх франтоў, але пасля на стадыі распрацоўкі дадалі яшчэ адзін штык у гонар Прыбалтыйскага фронта, які ўдзельнічаў у вызваленні Беларусі.

Агульная вышыня помніка (з курганам і манументам) склала 70,6 метраў.


Затрымацца на вяршыні надоўга не атрымаецца, бо нават у спякотнае надвор'е вятры рвуць адзенне і валасы турыстаў. Хіба толькі зробіце фота манумента і наваколля, ды хуценька ўніз.


Наведаўшы Курган Славы, асабліва цікаўным стрымацца ад падліку прыступак будзе цяжка. Лічбу прыступак можна не агучваць, калі ідзеце з кімсьці на Курган, а зрабіць сваеасаблівае спаборніцтва па дакладнасці падліку. Мы налічылі 240, хаця па даведках іх колькасць – 241. У маёй сям'і першынства ў падліку заняў муж-эканаміст.


Адкрыццё помніка адбылося 5 ліпеня 1969 года і было прымеркавана да 25-годдзя вызвалення Беларусі.


Побач з Курганам таксама была выкапана сажалка, якую ў савецкія часы турысты закідвалі манетамі. У 2000-я тут з'явілася яшчэ кафе, атаксама размясцілася выстава ваеннай тэхніцы.




У маім жыцці два чалавекі мелі дачыненне да Кургана Славы. Першы – мой дзядуля, які працаваў мантажнікам і займаўся абшыўкай штыкоў на самай высокай кропцы помніка. Ён заўсёды з захапленнем распавядаў пра цяжкасці працы на вышыні, пра адкрытасць прасторы і адчуванне палёту, калі гойдаешся на лябёдцы. А другі чалавек – добры сябра, спадар Лявон, якога ў студэнцкія часы прымусілі занесці пару вёдзер зямлі на самы верх кургана.


Пасля 1990-х перасталі даглядацца не толькі сядзібы ды поўзруйнаваныя касцёлы, але і помнікі вайны. Курган пакрыху пачаў прыходзіць у занядбаны стан. Некалькі разоў спрабавалі выправіць сітуацыю: суботнікамі, вядзеннем квіткоў на магчымасць падняцца наверх. Сваёй рэстаўрацыі помнік дачакаўся толькі ў 2015 годзе, да 70-годдзя сканчэння Другой сусветнай вайны. Прыступкі памянялі і падсвяцілі, мазаіку падправілі, газон поўнасцю замянілі і паклалі сетку супраць кратоў, а таксама зрабілі каляровую начную падсветку манумента.


Добрых фатаздымкаў начнога Кургана Славы пакуль няма, таму на ваш агляд прапаноўваю прэзентацыю фотамантажа.

фота з www.ex-press.by

Зрабіць падсветку, як вышэй у прэзентацыі, не атрымаецца, таму падсвяціць твары змагароў на коле вакол штыкоў вырашылі светавым німбам.


Час ад часу можна заўважыць, што некаторыя сарвігаловы спрабуюць спусціцца ўніз з манумента не па прыступках, а па схілу. Не моцна злуйцеся на іх, бо такая ідэя прыходзіць не толькі простым грамадзянам ды дзецям, але і людзям пры пасадах. Кажуць, што падчас наведвання мемерыяла кубінскім кіраўніком Фідэлем Кастра такая думка з'явілася і ў яго. Наверх дэлегацыя паднялася па прыступках, а вось спусціцца Кастра пажадаў па схілу. Трава была мокрая пасля дажджу... Ці ўся дэлегацыя дайшла да падножжа на сваіх дваіх нагах, ці нехта ўсё ж такі праехаўся, як у дзяцінстве, на азадку - гісторыя змоўчвае. :-)
Tags: Вандроўкі, Вандроўкі Беларусь, Другая сусветная, Мінская вобласць, Мінскі раён, мемарыял
Subscribe

  • ПАРОМ ПАРЫЧЫ (Гомельская вобласць)

    У нашай краіне паромы хаця і з'яўляюцца непастаянным транспартным сродкам, але часам іх праца незамяняльна. Паромы для турыстаў, гэта экзотыка і…

  • КРАСНЫ БЕРАГ (Гомельская вобласць)

    Вёска Красны бераг вядома двума месцамі, якія варта наведаць кожнаму беларусу. Першае – гэта палац Козел-Паклеўскіх, які прыцягвае ўсіх сваёй…

  • КРАСНЫ БЕРАГ (Гомельская вобласць)

    Вёска Красны бераг Жлобінскага раёна ўпершыню ўзгадваецца пад 1317 годам, але толькі ўзгадваецца. Дакладны расповяд пра вёску і ўладароў пачынаецца…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 11 comments

  • ПАРОМ ПАРЫЧЫ (Гомельская вобласць)

    У нашай краіне паромы хаця і з'яўляюцца непастаянным транспартным сродкам, але часам іх праца незамяняльна. Паромы для турыстаў, гэта экзотыка і…

  • КРАСНЫ БЕРАГ (Гомельская вобласць)

    Вёска Красны бераг вядома двума месцамі, якія варта наведаць кожнаму беларусу. Першае – гэта палац Козел-Паклеўскіх, які прыцягвае ўсіх сваёй…

  • КРАСНЫ БЕРАГ (Гомельская вобласць)

    Вёска Красны бераг Жлобінскага раёна ўпершыню ўзгадваецца пад 1317 годам, але толькі ўзгадваецца. Дакладны расповяд пра вёску і ўладароў пачынаецца…