?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry | Next Entry

Вёску Старынкі ад былога Койданава аддзяляе ўсяго толькі 10 км і заскочыць сюды можна дзеля рэштак каталіцкага касцёла, ці уніяцкай царквы, ці праваслаўнай царквы. Чаму менавіта столькі варыянтаў?..


...Відаць таму, што першапачаткова фундаваўся будынак уладаром гэтых мясцінаў Аляксандрам Ленскім, маёнтак якога знаходзіўся ў Суле, як каталіцкі касцёл. Але пасля сканчэння працы ў 1834 годзе ён быў асвечаны як уніяцкі храм. Уніяты карысталіся будынкам не доўга, усяго толькі 5 год і ў 1839 годзе касцёл-царква была перададзена праваслаўным. З тых часоў і дзейнічала тут царква Св.Пятра і Паўла. Пры ёй жа ў 1868 годзе была адчынена царкоўна-прыхадская школа, якая давала магчымасць навучацца ў Старынках 30-ці вучням-хлапчукам штогод.


Дзейнічала царква ў вёсцы да Другой сусветнай вайны, пакуль падчас баявых дзеянняў не была пашкоджана. Пасля вайны ніхто аднаўляць царкву не збіраўся і калі да 1960-х гадоў яшчэ праходзілі службы ў ёй, то пасля і гэта рабіць забаранілі.


Так і стаяў будынак зарастая хмызняком ды дрэвамі. Змены, якія адбыліся вакол касцёла-царквы можна пабачыць двума спосабамі. Першы, гэта калі твае бабуля-дзядуля жывуць тут і ты ўвачавідкі бачыш, што адбываецца з будынкам. Другі, гэта параўнаць два фота зробленыя ў розныя часы.

Хмызняк пасеклі, смецце прыбралі, траву разы два за сезон абкошваць. На большае ні сродкаў ні магчымасцяў вёска не мае, а духавенства ня хоча.

Мясцовая ж моладзь на сценах колішняга храма замацоўвае свае лінгвістычныя веды, дзе слова "Я цябе кахаю" было заўважана аж на шасці мовах.


Глядзяць турысты з сумам на пашарпаныя сцены, абрынулы дах і крапіўныя палі вакол царквы, і нават не здагадваюцца, што будынак з'яўляецца помнікам архітэктуры поздняга класіцызму.

Ды і каму можа прыйсці ў думках, што Старынкі вядомы ў гісторыі з XV ст., з XVI ст. былі цэнтрам воласці ў Мінскім ваяводстве, а да 2009 года з'яўляліся цэнтрам сельсавета.


Цікавая асаблівасць вёскі прасочваецца і калі глядзіш на статыстыку. У ХІХ – ХХІ стагоддзях колькасць двароў у вёсцы павялічвалася, а вось колькасць жыхароў наадварот катастрафічна скарачалася. 480 жыхароў ХІХ стагоддзя, супраць 189 чалавек ХХІ стагоддзя. Вядома, што асноўны адток прыпаў тут на 1960-я гады, калі пачалася массавая міграцыя вяскоўцаў у гарады. Што скажа бліжэйшы перапіс, пакажа час, але хутчэй за ўсё колькасць старынкаўцаў паменьшыцца і ў 2019 годзе.

Comments

( 11 comments — Leave a comment )
alba_ruthenia01
Jun. 15th, 2016 05:50 pm (UTC)
Это уже только на снос.
azarkinm
Jun. 15th, 2016 06:09 pm (UTC)
Нават снос можна зацягнуць і закансерваваць. А калі зносіць усе руіны ў гэтай краіне, то нічога і не застанецца.
royal_farr
Jun. 15th, 2016 06:20 pm (UTC)
Прыгажосць і смутак ...
azarkinm
Jun. 15th, 2016 06:45 pm (UTC)
Вось менавіта такое спалучэнне.
royal_farr
Jun. 15th, 2016 06:50 pm (UTC)
Там ёсць могілкі?
azarkinm
Jun. 15th, 2016 06:51 pm (UTC)
У вочы не кінуліся калі былі там.
royal_farr
Jun. 15th, 2016 07:25 pm (UTC)
Могілкі павінны быць дзесьці паблізу ... Тры царквы - і без могілак, хіба гэта магчыма? Могілках можа быць закінуты, зарослы хмызнякамі, непрыкметнае.
azarkinm
Jun. 15th, 2016 07:33 pm (UTC)
У вёсцы ёсць могілкі, але яны знаходзяцца не каля царквы, а на адлегласці. Значнай адлегласці. Амаль каля самых сценаў стаяць старыя гаспадарчыя чыісьці будынкі. Будынак не абыходзілі каб паглядзець, што знаходзіцца за ім. Бо паўсюль процьма крапівы.
royal_farr
Jun. 15th, 2016 08:06 pm (UTC)
У Расіі сапраўды такія ж праблемы са старымі могілкамі.
Наўрад ці дзяды задаволеныя намі ... ((
azarkinm
Jun. 16th, 2016 04:45 am (UTC)
На жаль не магу падтрымаць ці абвергнуць вашы параўнанні, бо на могілках у Расіі не была. Але на Радаўніцу штогод прыбіраю магілы на 3 вясковых і 1 мінскім могілках. І магу сказаць, што наадварот прыбраных, адноўленых магіл становіцца болей. Праўнукі замяняюць крыжы і ставяць новыя шыльды, а калі магілы настолькі старыя, што там імёны выбіты на камянях, то проста абрываюць траву і абкапваюць навокал. Ездзім штогод, таму змены відавочныя і адразу кідаюцца ў вочы - што стаяла магіла ўсе гады з травой па калена, і што зараз трава выпалата і крыжы падпісаныя не фарбай, а выбітымі шыльдамі. У мужа, могілкі прашчураў у глухой, амаль зніклай вёсцы Палесся, туды ўжо летам вандруем. Карціна тая ж самая - магілы прыбраныя. Сёлета былі на пахаванні дзядзькі на Палессі - могілкі малыя вясковыя, але ўсе магілы як адзін стаяць, ды яшчэ з перавязанымі рушнікамі.
royal_farr
Jun. 16th, 2016 03:21 pm (UTC)
Гэта вельмі добрыя вестак. Я рады за Беларусь!
( 11 comments — Leave a comment )

Profile

leta i ja
azarkinm
AzarkinM

Latest Month

May 2018
S M T W T F S
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Tags

Powered by LiveJournal.com