?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry | Next Entry

Подых навагодні

Зіма… Новы год… Падарункі… Віншаванні… Кожны год, як толькі праб’е гадзіннік, што нарэшце ён, 200… год настаў тэлефаную блізкім сябрам, сваякам і віншую з ім, з тым што чакаеш, на што спадзяешся, і заўсёды думаеш што будзе лепей чым мінулы. З дзяцінства засталіся ўспаміны Новага года, яны розныя, розныя падарункі, розныя сустрэчы, розныя чаканні, але заўсёды заставалася нязменным - І гэта паштоўкі. Паштоўкі, якія прыходзяць па пошце. Якія падпісвала мама, якія пахлі тыпаграфіяй і свежай фарбай, калі іх прынасілі да хаты. Іх можна было разглядаць гадзінамі і самае галоўнае іх заўсёды было шмат. Іх было столькі, колькі памяталі сваякоў і сяброў, іх было роўна столькі колькім людзям мы хацелі нагадаць, што мы іх памятаем. І не важна калі, на новы год, 8 сакавіка, 23 лютага... але мы памятаем, бо віншуем. Як я гэты момант люблю… Калі адчыняеш скрынку паштовую, а там ляжыць новая, заштампаваная паштоўка… І яны ўсе розныя, не падобныя адзін на адну. У бабулі на сценах у вітальні вісяць дзве рамкі з вышыванкамі і заўсёды новая паштоўка ўтыркалася за гэтую рамку. А калі месца ўжо не станавілася, то прыбіраліся пакрыху. Я настойвала каб самыя цікавыя ўсё роўна заставаліся, і гэты адбор рабіў дзіцёнак і сваім розумам адбіраў што прыгожае а што не.  Я абажаю гэты момант – падпісвання паштовак. Прыдумляеш віншаванні, каб кожнаму адрознівалася, кожнаму жадаеш нешта сваё, а пасля да ламаты ў пальцах падпісваеш гэты бесканцовы шлейф паштовак… Шкада што гэта прайшло, ці людзі змяніліся, ці нешта іншае здарылася, але лягчэй набраць нумар тэлефона, ці проста напісаць і разаслаць па мылу і ўсё гэта не выходзячы з кватэры. А я супраць, і кожны год мая душа пратэстуе, што гэта традыцыя знікае, і кожны год я іду ў краму і набываю паштоўкі, а пасля сяджу і выбіраю, каму якую падпісаць. І няхай я атрымаю ў адказ толькі адну ці дзве паштоўкі, а можа ўвогуле не атрымаю… але… цікава рабіць падарункі... нават калі гэта простая паштоўка. І кожны год, сваёй настойлівасці я спадзяюся паверыць, што чалавек які атрымлівае паштоўку адашле паштоўку ў адказ… нават і не мне… але адашле...  

Comments

( 10 comments — Leave a comment )
(Deleted comment)
azarkinm
Dec. 2nd, 2008 05:00 am (UTC)
А я свае быў час выкінула паштоўкі старыя. Зараз шкадую. Далучайся да адсылкі :-), гэта прыемна рабіць, павер.
julker
Dec. 2nd, 2008 03:08 am (UTC)
так рамантычна напісала... Проста запахла елкаю ды мандарынамі :)
azarkinm
Dec. 2nd, 2008 05:06 am (UTC)
Дзякуй, сапраўды елкі і мандарын, і гэтыя асацыяцыі ўжо не пройдуць. Елка+мандарын=НГ :-)
arlona
Dec. 2nd, 2008 02:41 pm (UTC)
Эх... Я дык даўна не займалася падпісваньнем звычайных, папяровых паштовак на НГ. Сапраўды, навошта? Калі зьявілася столькі каналаў перадачы інфармацыі... Я дык не сумую, бо, часам, электронная паштоўка прыгажэй і цікавей бывае. І кожнаму сваё, адрознае віншаваньне можна напісаць. Раней вунь увогеле на таблічках пісалі :))

Але напісала вельмі цёпла. Давай я табе паштоўку на НГ падпішу? :)
azarkinm
Dec. 2nd, 2008 02:52 pm (UTC)
Алён, не ўтрыруй. Ты яшчэ на камнях ці берасце прапануй напісаць. Я кажу пра свае адчуванні і тое што мне прыемней папяровыя паштоўкі. Кожнаму сваё, я не прапаноўваю вяртацца, я і электронныя пішу паштоўкі, але мне больш прыемней падпісываць рэальныя, тое што можна патрымаць у руках.
arlona
Dec. 2nd, 2008 02:57 pm (UTC)
На камянях ня буду прапаноўваць :)

Я ацаніла твой допіс і твае адчуваньні. І напісала пра свае. Усяго та. Чаго ты ўзбурапенілася? :)
azarkinm
Dec. 2nd, 2008 03:00 pm (UTC)
Наяжджаюць тут усялякія, вось і ўзбурапенілася :-)
arlona
Dec. 2nd, 2008 03:05 pm (UTC)
Не наязджаюць, а спрабавалі ціпа пажартаваць. Жарт не прайшоў :)

А напісала прыгожа. Я гэта ўжо казала? :)

Люблю. Цалую.
azarkinm
Dec. 2nd, 2008 03:18 pm (UTC)
Ладна, ладна... табе таксама бусь. :-)
( 10 comments — Leave a comment )

Profile

leta i ja
azarkinm
AzarkinM

Latest Month

May 2018
S M T W T F S
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Tags

Powered by LiveJournal.com